9 yazı
2026 başında 55 TL çevresinde olan motorin birçok kentte 90 TL eşiğini aştı. Yük taşımacılığının yaklaşık %91’ini karayoluyla yapan Türkiye’de bu artış, pompadan çok fabrikaların marjlarını, gıda fiyatlarını ve enflasyonun seyrini test edecek.
Bir makine satışı teslim tarihinde bitebilir; ekonomik değer ise yıllarca sahada üretilir. Hakemli çalışmalar, donanım-yazılım-servis modelinin kârlılığı otomatik artırmadığını gösteriyor. Belirleyici olan, verinin müşteri sonucuna ve ölçülebilir gelir akışına bağlanabilmesi.
Yapay zekânın şirketlere ve sanayiye nasıl entegre olduğunu, nerede gerçek değer ürettiğini ve KOBİ’lerin nasıl yatırım bütçesi hazırlaması gerektiğini inceliyor.
Türkiye’de yabancı sermayeli şirketler artıyor; mesele yabancının varlığı değil, yerli üreticinin aynı sahaya hangi finansman, ölçek ve güçle çıktığı.
Türkiye’de iş dünyasının sorunu tek bir kriz başlığına sığmıyor; icra dosyaları, kart borçları, çekler ve üretim verileri aynı sıkışmayı anlatıyor.
CBAM ile karbon meselesi sanayici için çevre başlığından çıkıp ihracat, fiyatlama, müşteri güveni ve veri disiplini meselesine dönüşüyor.
Türkiye’de yatırımcı ve sanayici çoğu zaman büyümeyi değil, ayakta kalmayı hesaplıyor; asıl mesele para kazanmak değil, yarını hesaplayabilmek.
Merkez Bankası’nın revize ettiği enflasyon hedefleri, sadece bir rakam değişikliği değil; sanayiciden tüketiciye kadar herkes için daha uzun ve zorlu bir ekonomik disiplin döneminin ilanıdır.
Aynı organize sanayi bölgesinde neden bir fabrika küresel pazarlara hükmederken, diğeri konkordato ilan ediyor? Değişen sanayi paradigmasının analizi.